ทำไมเป้าหมายปีใหม่ถึงไม่เคยเป็นจริงสักที?
ทุกปีพอถึงช่วงนี้ เรามักจะตื่นเต้นจดเป้าหมายปีใหม่ออกมาเป็นรายการยาวเหยียด รู้สึกว่าปีนี้ต้องไม่เหมือนเดิมแน่ ๆ แต่ผ่านไปไม่นาน เป้าหมายเหล่านั้นก็ค่อย ๆ ถูกลืมไว้ที่มุมหนึ่ง เพราะชีวิตประจำวันที่แสนวุ่นวาย
ทั้งที่ความตั้งใจอยากเป็นคนที่ดีขึ้นนั้นจริงจังมาก แต่กลับทำไม่เคยได้ถึงฝั่งสักที ทำไมถึงเป็นแบบนี้นะ?
1. เป้าหมายคลุมเครือเกินไป
“ฉันจะเป็นคนที่สุขภาพดีขึ้น”
── แต่แบบไหนถึงจะเรียกว่าสุขภาพดีขึ้นล่ะ? ออกกำลังกาย อาหารการกิน หรือการนอน? เป้าหมายที่ไม่ชัดเจนพอ ทำให้สมองไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นตรงไหน และไม่รู้ว่าต้องทำถึงระดับไหน สุดท้ายก็อาจไม่ได้ลงมือทำเลย
วิธีที่ดีกว่าคือ ระบุเวลาและสิ่งที่ต้องทำให้ชัดเจน เช่น จดบันทึกอาหารที่กินทุกวัน เข้านอนก่อน 23:00 ทุกคืน หรือไปวิ่งที่สวนสาธารณะทุกเย็นวันเสาร์
เมื่อเป้าหมายชัดเจน มีความถี่ และมีขั้นตอน คุณจึงจะลงมือทำได้ทันที และสร้างเป็นนิสัยได้
2. พลังงานกระจายเกินไป
ปีใหม่มักทำให้เราฮึกเหิม หลายคนพอไฟลุกโชนก็เผลอตั้งเป้าหมายไว้เยอะเกินไป อยากสร้างนิสัยใหม่หลาย ๆ อย่างในเวลาสั้น ๆ ผลคือพลังงานกระจายจนสุดท้ายไม่สำเร็จสักอย่าง
ลองเรียงลำดับความสำคัญก่อนดีกว่า เลือกเป้าหมายที่อยากทำให้สำเร็จที่สุดสักหนึ่งหรือสองข้อ ที่เหลือค่อยเป็นค่อยไป แบบนี้ก็เข้ากับธรรมชาติของคนเรามากกว่าด้วย
3. แรงขับจากภายในไม่พอ
หมายความว่า เป้าหมายที่คุณตั้งไว้ จริง ๆ แล้วไม่ใช่สิ่งที่คุณอยากทำจากใจ อาจเพราะคนรอบตัวทำกันเยอะ คุณก็เลยทำตาม หรือคุณรู้สึกว่าตัวเอง “ควรจะทำ” แต่ยังไม่เคยคิดให้ชัดว่าทำไปเพื่ออะไร
สถานการณ์ที่พบบ่อย เช่น
- ใคร ๆ ก็อ่านหนังสือกัน คุณเลยใส่ “อ่านหนังสือให้ได้กี่เล่ม” ลงในเป้าหมายด้วย ทั้งที่ในใจไม่ได้สนใจเลยสักนิด
- อยากเก็บเงินเพราะ “ใคร ๆ ก็เก็บกัน” ไม่ใช่เพราะคุณอยากสร้างความมั่นคงให้ตัวเองจริง ๆ อยากซื้ออะไรสักอย่าง หรือมีอนาคตที่ใฝ่ฝันไว้
เมื่อเป้าหมายไม่ได้มาจากตัวเอง พอเจอความเหนื่อยล้า ความยุ่ง หรืออุปสรรค ก็ยากจะทำต่อไป เพราะมันไม่ใช่ความปรารถนาที่แท้จริงในใจคุณ การที่คุณอยากทำอะไรสักอย่าง ควรมาจากความเชื่อในใจว่า สิ่งนี้จะทำให้ฉันสบายขึ้น มีความสุขขึ้น และใกล้ชีวิตที่อยากได้มากขึ้น เมื่อเป้าหมายมีความหมายกับคุณ คุณก็จะฝ่าฟันทุกอุปสรรคและทำต่อไปได้เอง
4. เป็นคนสมบูรณ์แบบมากเกินไป
ยังมีอีกความคิดหนึ่งที่มักฉุดรั้งเราไว้ นั่นคือการเป็นคนสมบูรณ์แบบเกินไป และยึดติดกับพิธีรีตองมากเกินไป
เช่น ตั้งใจไว้ว่าจะตื่นมาอ่านหนังสือหรือออกกำลังกายตอนเช้า แต่ดันนอนเลยเวลา ก็รู้สึกว่าวันนี้พังไปแล้ว งั้นเริ่มพรุ่งนี้เลยแล้วกัน ทั้งที่ช่วงบ่ายและช่วงเย็นยังมีเวลาอยู่แท้ ๆ แต่กลับยอมแพ้ไปเลยเพียงเพราะ “เริ่มต้นได้ไม่สมบูรณ์แบบ”
การลดน้ำหนักก็เหมือนกัน เผลอกินมื้อดึกไปคำเดียว ก็รู้สึกว่าในเมื่อพลาดไปแล้ว งั้นปล่อยจอยไปเลยแล้วกัน ความคิดแบบ “ถ้าไม่ทำให้สมบูรณ์แบบ ก็ไม่ต้องทำเลย” นี้ เผลอแป๊บเดียวก็พาเรากลับไปที่จุดเริ่มต้น และไม่ได้ทำอะไรเลยสักอย่าง
จริง ๆ แล้วนะ ทำได้น้อยก็ยังดีกว่าไม่ทำเลย การเป็น “คนที่มองระยะยาว” ต่างหากที่สำคัญที่สุด
ทำไม่ถึงเป้าหมายก็ไม่เป็นไร
ยกตัวอย่างการลดน้ำหนัก ต่อให้น้ำหนักลดไม่ได้ตามที่หวัง แต่ระหว่างทางที่คุณตั้งใจออกกำลังกาย คุณก็ได้กล้ามเนื้อที่กระชับขึ้นและการนอนที่มีคุณภาพดีขึ้น ถ้าทำได้ตามเป้าหมายก็ดีที่สุด แต่ถึงจะทำไม่ได้ คุณก็แข็งแกร่งกว่าตัวเองในอดีตแล้ว!
อีกอย่าง เมื่อเวลาและสภาพการณ์เปลี่ยนไป เป้าหมายและทางเลือกก็ย่อมเปลี่ยนตาม ฉะนั้นถ้าทำไม่ได้ตามเป้าหมายที่ตั้งไว้ตอนต้นปีก็ไม่ต้องเสียใจ เป็นเรื่องปกติมาก ขอเตือนเบา ๆ ว่า เป้าหมายและแผนการมีไว้เพื่อช่วยให้คุณค่อย ๆ เข้าใกล้ตัวเองในแบบที่ฝันไว้ ไม่ใช่มีไว้กดดันคุณ
บางครั้งยิ่งออกแรงมากเกินไป กลับยิ่งไปได้ไม่ไกล ปีใหม่นี้ ออกเดินทางแบบสบาย ๆ กันเถอะ!
- 📝 อ่านเพิ่มเติม: บันทึกชีวิต คือวิธีที่ดีที่สุดในการหลุดพ้นจากความกังวลบนโซเชียลและการเปรียบเทียบตัวเอง
- 📝 อ่านเพิ่มเติม: 10 ประโยชน์ของการเขียนบันทึก! ทำให้ทั้งชีวิตและจิตใจเป็นระเบียบ
- 📝 อ่านเพิ่มเติม: แต่งบันทึกให้เป็นแบบที่ชอบ: ปรับแต่งปกและพื้นหลัง สร้างสมุดบันทึกเฉพาะตัว
