บันทึกชีวิต คือวิธีที่ดีที่สุดในการหลุดพ้นจากความกังวลบนโซเชียลและการเปรียบเทียบตัวเอง

รอบตัวคุณมีคนที่ทำให้รู้สึกว่าเปล่งประกายเป็นพิเศษไหม? เขาอาจมีคุณสมบัติบางอย่างที่ดึงดูดคุณ หรืออาจกำลังใช้ชีวิตแบบที่คุณใฝ่ฝัน ทำให้คุณอดไม่ได้ที่จะคอยติดตามเขา แต่ก็ทำให้คุณบั่นทอนตัวเองไม่น้อย

บางครั้งตอนไถ IG ดูโพสต์หรือสตอรี่ของคนอื่น คุณอาจอดอิจฉาไม่ได้ว่า ชีวิตของพวกเขาดูเต็มอิ่มและมีสีสันขนาดนั้น

“แล้วฉันล่ะ? ฉันกำลังทำอะไรอยู่?” ความคิดแบบนี้แวบเข้ามา คุณจะรู้สึกผิดหวังนิด ๆ และเคว้งคว้างหน่อย ๆ เพราะภาพจำที่มีต่อชีวิตตัวเองดูเหมือนจะว่างเปล่า



เมื่อคุณเริ่มบันทึกชีวิต แท้จริงแล้วก็คือการสร้างความรู้สึกมีคุณค่าในตัวเองขึ้นมาใหม่

คำว่าความรู้สึกมีคุณค่าอาจฟังดูคลุมเครือ แต่พูดง่าย ๆ ก็คือ ความรู้สึกที่คุณมีต่อตัวเองและต่อชีวิต ในชีวิตประจำวัน ความคิดและความรู้สึกมากมายมักถูกมองข้าม นานวันเข้า คุณอาจรู้สึกว่า “ดูเหมือนฉันไม่ได้ทำอะไรเลย” แล้วก็รู้สึกว่างเปล่าและหมดกำลังใจ

แล้วการเขียนบันทึก จริง ๆ แล้วเขียนอะไร? เขียนความสุขเล็ก ๆ ของคุณ ความพยายามและความสำเร็จของคุณ ความรู้สึกภายในใจและรายละเอียดในชีวิต สิ่งนี้จะทำให้คุณตระหนักว่า: คุณเองก็มีชีวิต คุณเองก็กำลังเติบโต ค่อย ๆ แล้วคุณจะไม่อิจฉาคนอื่นมากขนาดนั้นอีก เพราะคุณรู้ว่า เรื่องราวของตัวเองก็กำลังเปล่งประกายเช่นกัน


ทำไมการบันทึกชีวิตถึงช่วยสร้างตัวตนขึ้นใหม่ได้

1. ดึงความสนใจกลับมาที่ตัวเอง

เวลาอิจฉาคนอื่น ความสนใจทั้งหมดอยู่ที่เขา แต่การเขียนบันทึก คุณต้องทบทวนประสบการณ์ ความรู้สึก และรายละเอียดที่สังเกตเห็นของตัวเอง ความสนใจก็จะหันกลับมาที่ตัวเองโดยธรรมชาติ


undefined


2. เสริมความรู้สึกมีคุณค่าในตัวเอง

บันทึกช่วงเวลาที่คุณรู้สึกว่างดงาม ปัญหาที่คุณแก้ได้ ความผิดหวังของคุณ สิ่งใหม่ที่คุณได้เรียนรู้ แรงบันดาลใจที่ได้จากหนังสือ ภาพยนตร์ นิทรรศการ หรือเรื่องราวของคนอื่นอย่างต่อเนื่อง …… จะค่อย ๆ สะสมความรู้สึกว่า “ชีวิตของฉันก็น่าสนใจเหมือนกันนะ”

ต่อให้ชีวิตของตัวเองไม่ได้หรูหราสวยงามขนาดนั้นจริง ๆ คุณก็จะเข้าใจเหตุผล: คุณอาจยุ่งกับงานหรือการเรียนทุกวัน คุณอาจยังผ่อนหนี้ กยศ. อยู่ คุณอาจต้องดูแลครอบครัว คุณอาจต้องทำงานหลายอย่างควบคู่กันเพื่อเลี้ยงชีพ หรือคุณอาจแค่ทำงาน กินข้าว นอน และรับมือกับเรื่องไม่คาดฝันสารพัดในชีวิตในแต่ละวัน ก็เหนื่อยมากแล้ว

เมื่อบันทึกอย่างต่อเนื่อง คุณจะเข้าใจตัวเองอย่างชัดเจนขึ้น และรู้จักให้อภัยตัวเองมากขึ้นด้วย



3. รู้เท่าทันใจของคุณ

เขียนสาเหตุของความอิจฉา ความกังวล และการบั่นทอนตัวเองออกมา อารมณ์เหล่านี้เป็นเหมือนกระจกบานหนึ่ง ที่สะท้อนสิ่งที่คุณต้องการออกมา น่าแปลกดีนะ ถ้าคุณไม่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร ความรู้สึกของคุณจะบอกคุณได้ดีมาก

คุณยังฝึกรู้จักตัวเองได้มากขึ้นด้วย: สังเกตว่าตัวเองอ่อนไหวกับเรื่องไหน อะไรทำให้คุณกังวลหรือโกรธ อะไรทำให้คุณมีความสุขหรือสบายใจ แล้วคุณจะเริ่มมองเห็นความต้องการ ความชอบ และคุณค่าที่ตัวเองยึดถือได้ชัดเจนขึ้น

ความรู้สึกภายในใจจะบอกคุณว่า เรื่องไหนที่คุณใส่ใจ เรื่องไหนที่ถูกมองข้าม แล้วคุณก็จะรู้ว่าควรทำอย่างไร


undefined


ห้าขั้นตอน พาคุณก้าวออกจากการเปรียบเทียบและความกังวล

1. เขียนความรู้สึกอย่างซื่อตรง

เวลาคุณอิจฉาคนอื่น ไม่ต้องรีบกดมันไว้ และไม่จำเป็นต้องตำหนิตัวเอง เขียนความคิดตอนนี้ของคุณออกมา ไม่ต้องขัดเกลา

ตัวอย่าง:

  • “เห็นเขาอัปเดตสตอรี่แล้ว อิจฉาชีวิตเขาจัง ดูสบายมากเลย”
  • “ฉันรู้สึกว่าตัวเองแย่สุด ๆ ไปเลย”

undefined


2. วิเคราะห์ตัวกระตุ้น

ถามตัวเองสักสองสามข้อ ให้อารมณ์เปลี่ยนจาก “ฉันทุกข์มาก” เป็น “ฉันอยากรู้ว่าทำไมตัวเองถึงคิดแบบนี้”

ตัวอย่าง:

  • ฉันอิจฉาอะไร? ความสามารถของเขา? รูปลักษณ์? หรือวิถีชีวิต?
  • ฉันอยากได้ชีวิตแบบเขาจริง ๆ เหรอ? หรือแค่ใฝ่ฝันถึงบางส่วนเล็ก ๆ ในนั้น?
  • สิ่งที่เขามี สำคัญกับฉันจริง ๆ ไหม?
  • ฉันเคยมีอารมณ์แบบนี้มาก่อนไหม? ปกติเกิดขึ้นในสถานการณ์แบบไหน?
  • ฉันไม่มั่นใจในตัวเองในด้านไหนหรือเปล่า?
  • ถ้าไม่เปรียบเทียบ ฉันอยากใช้ชีวิตของตัวเองแบบไหน?
  • ฉันทำอะไรได้บ้าง เพื่อให้ใกล้อุดมคติของตัวเองมากขึ้น?
  • ฉันมองข้ามข้อดีของตัวเองไปหรือเปล่า?


3. เปลี่ยนการเปรียบเทียบเป็นการสังเกต

เปลี่ยนมุมมองจาก “การเปรียบเทียบ” เป็น “การเรียนรู้ / การสังเกต” ให้ความสนใจย้ายจาก “ฉันดีไม่พอ” ไปสู่ “ฉันได้อะไรจากสิ่งนี้บ้าง”

ตัวอย่าง:

“ความมีวินัยของเขาทำให้ฉันอิจฉามาก ฉันเองก็อยากมีกิจวัตรที่ดีต่อสุขภาพมากขึ้น”

“เห็นรูปเที่ยวของเขาก็อิจฉานะ แต่จริง ๆ แล้วฉันชอบอยู่บ้านมากกว่า ลองมาคิดดีกว่าว่าสุดสัปดาห์นี้จะทำอะไร …… "

ประสบการณ์ของคนอื่นเป็นข้อมูลอ้างอิงให้คุณได้ กระตุ้นให้คุณคิดถึงวิถีชีวิตหรือวิธีจัดการเรื่องต่าง ๆ ที่ตัวเองชอบ ขณะเดียวกัน วิธีคิดแบบนี้ยังช่วยให้คุณรักษาความเป็นตัวของตัวเองไว้ได้ คุณคือตัวเอกในชีวิตของตัวเอง ผู้คนหรือเรื่องราวที่คุณพบเจอในชีวิต ล้วนมีไว้เพื่อให้คุณเข้าใจตัวเองมากขึ้น



4. ลงมือทำ

ตอนวิเคราะห์ตัวกระตุ้นก่อนหน้านี้ได้พูดถึงไว้แล้วว่า: ฉันทำอะไรได้บ้าง เพื่อให้ใกล้อุดมคติของตัวเองมากขึ้น?

ไม่ใช่การตั้งเป้าหมายคลุมเครือ เช่น ฉันจะมีวินัยมากขึ้น ฉันจะพยายามผอมลง …… แต่เป็นเวลาและสิ่งที่ต้องทำที่เจาะจง เช่น ฉันจะเข้านอนเร็วกว่าเมื่อวาน 10 นาทีทุกวัน ฉันจะไปวิ่งที่สวนสาธารณะใกล้บ้านทุกเย็นวันเสาร์อาทิตย์


5. เขียน Done List บันทึกความพยายามและความสำเร็จ

แทนที่จะเอาแต่จ้องมอง “สิ่งที่ยังทำไม่ได้” ลองเขียน Done List ทุกวัน จดสิ่งที่ตัวเองทำสำเร็จไว้ จะช่วยให้คุณมองเห็นความพยายามของตัวเอง และสร้างความไว้วางใจในตัวเอง


การที่คนคนหนึ่งบันทึกชีวิตอย่างต่อเนื่อง ไม่ได้เป็นแค่การเก็บความทรงจำ แต่ยังเป็นการเพิ่มความอบอุ่นและน้ำหนักให้กับการมีอยู่ของตัวเอง ชีวิตประจำวันที่ดูเหมือนไม่มีความหมายเหล่านั้น แท้จริงแล้วกำลังค่อย ๆ หล่อหลอมความเป็นตัวคุณขึ้นมาทีละนิด เมื่อคุณมองเห็นความพยายาม ความชอบ อารมณ์ และการเติบโตของตัวเองได้ ก็จะยิ่งรู้สึกถึงคุณค่าของตัวเองได้มากขึ้น——คุณค่าที่มาจากการที่คุณรักชีวิต เข้าใจตัวเอง ทุ่มเทให้กับชีวิตของตัวเอง และทุกความพยายามที่คุณมีต่อชีวิต






undefined