Zapisywanie Codzienności to Najlepszy Sposób Na Lęk Przed Social Mediami I Porównywanie Się Z Innymi

Czy masz wokół siebie kogoś, kto wydaje Ci się wyjątkowo błyskotliwy? Może przyciąga Cię jakaś jego cecha, a może prowadzi życie, o jakim marzysz. Ciągle mimowolnie go obserwujesz, a przy tym bardzo się wewnętrznie wyczerpujesz.

Czasem, przewijając Instagrama i oglądając cudze posty czy relacje, nie możesz powstrzymać zazdrości: ich życie wydaje się takie pełne i kolorowe.

„A ja? Co ja właściwie robię?” – ta myśl przemyka Ci przez głowę i czujesz lekkie rozczarowanie i zagubienie, bo z własnego życia jakby nic nie pamiętasz.



Gdy zaczynasz zapisywać swoje życie, tak naprawdę odbudowujesz poczucie własnej wartości.

„Poczucie własnej wartości” brzmi nieco mgliście, ale mówiąc prościej, to po prostu to, co czujesz wobec siebie i swojego życia. W codzienności wiele myśli i uczuć łatwo umyka, a z czasem możesz nabrać przekonania, że „właściwie nic nie robisz”, i poczuć pustkę i zniechęcenie.

A o czym konkretnie pisać w dzienniku? O swoich małych radościach, wysiłku i osiągnięciach, o wewnętrznych odczuciach i szczegółach codzienności. Dzięki temu uświadomisz sobie: Ty też masz swoje życie i Ty też się rozwijasz. Stopniowo przestaniesz aż tak zazdrościć innym, bo będziesz wiedzieć, że Twoja historia też lśni.


Dlaczego zapisywanie codzienności pomaga odbudować siebie

1. Kieruje uwagę z powrotem na Ciebie

Gdy komuś zazdrościsz, cała Twoja uwaga skupia się na tej osobie. A pisząc dziennik, musisz wrócić do własnych przeżyć, uczuć i zaobserwowanych szczegółów – więc uwaga sama wraca do Ciebie.


undefined


2. Wzmacnia poczucie własnej wartości

Regularne zapisywanie pięknych chwil, rozwiązanych problemów, niepowodzeń, nowych umiejętności, inspiracji z książek, filmów, wystaw czy cudzych historii …… stopniowo buduje poczucie, że „moje życie też jest ciekawe”.

A nawet jeśli Twoje życie naprawdę nie jest tak olśniewające, zrozumiesz dlaczego: może codziennie toniesz w pracy albo w nauce, może wciąż spłacasz kredyt studencki, może musisz opiekować się rodziną, może łączysz kilka prac, żeby się utrzymać, a może już sama codzienna praca, jedzenie, sen i radzenie sobie z niespodziewanymi sytuacjami bardzo Cię męczą.

Gdy regularnie piszesz, zyskujesz trzeźwiejszy obraz siebie i uczysz się być dla siebie bardziej wyrozumiałym.



3. Pozwala dostrzec, co dzieje się w Twoim wnętrzu

Zapisz, skąd bierze się Twoja zazdrość, lęk i wewnętrzne wyczerpanie. Te emocje są jak lustro, w którym odbija się to, czego pragniesz. To niesamowite: jeśli nie wiesz, czego chcesz, Twoje uczucia świetnie Ci to podpowiedzą.

Możesz pójść dalej w samoświadomości: obserwuj, na co jesteś wrażliwy, co wywołuje w Tobie lęk albo złość, a co daje radość i spokój. Zaczniesz wyraźnie widzieć swoje potrzeby, upodobania i wartości.

Twoje wewnętrzne odczucia powiedzą Ci, na czym Ci zależy, a co zaniedbujesz – a wtedy będziesz wiedzieć, co robić.


undefined


Pięć kroków, by uwolnić się od porównań i lęku

1. Szczerze zapisz, co czujesz

Gdy komuś zazdrościsz, nie spiesz się z tłumieniem tego uczucia i nie obwiniaj się. Zapisz, co teraz myślisz, bez upiększania.

Przykłady:

  • „Widzę jego nowy post. Tak zazdroszczę mu życia, wygląda na takie beztroskie”.
  • „Czuję, że jestem kompletnie beznadziejny”.

undefined


2. Przeanalizuj wyzwalacze

Zadaj sobie kilka pytań, by zamiast „tak bardzo cierpię” pojawiło się „chcę zrozumieć, dlaczego tak myślę”.

Przykłady:

  • Czego właściwie zazdroszczę? Jego umiejętności? Wyglądu? Stylu życia?
  • Czy naprawdę chcę takiego życia jak on? A może pociąga mnie tylko jakiś jego mały fragment?
  • Czy to, co on ma, jest dla mnie naprawdę ważne?
  • Czy czułem to już wcześniej? W jakich sytuacjach zwykle się to pojawia?
  • Czy brakuje mi pewności siebie w jakiejś dziedzinie?
  • Gdybym się nie porównywał, jak chciałbym przeżyć swoje życie?
  • Co mogę zrobić, by zbliżyć się do swojego ideału?
  • Czy nie przeoczam swoich zalet?


3. Zamień porównywanie na obserwację

Zmień perspektywę z „porównywania” na „uczenie się / obserwowanie”, by uwaga przeszła z „nie jestem wystarczająco dobry” na „co mogę z tego wynieść”.

Przykłady:

„Zazdroszczę mu samodyscypliny. Też chcę mieć zdrowszy rytm dnia”.

„Na widok jego zdjęć z podróży czuję zazdrość, ale tak naprawdę wolę siedzieć w domu. Pomyślę, co by tu porobić w weekend …… ”

Cudze doświadczenia mogą być dla Ciebie materiałem pomocniczym, który skłoni Cię do zastanowienia się nad stylem życia czy sposobem działania, jaki lubisz. Takie myślenie pomaga też zachować podmiotowość: to Ty jesteś głównym bohaterem, a ludzie i sprawy, które spotykasz, są po to, byś lepiej poznał siebie.



4. Działaj

Analizując wyzwalacze, zadaliśmy sobie pytanie: co mogę zrobić, by zbliżyć się do swojego ideału?

Nie wyznaczaj mglistych celów w rodzaju „będę bardziej zdyscyplinowany”, „postaram się schudnąć” …… Ustal konkretny czas i konkretne działanie, na przykład: każdego dnia położę się spać 10 minut wcześniej niż poprzedniego, w sobotę i niedzielę pod wieczór będę biegać w parku niedaleko domu.


5. Prowadź Done List i zapisuj swój wysiłek i osiągnięcia

Zamiast ciągle wpatrywać się w to, „czego jeszcze nie zrobiłeś”, spróbuj codziennie prowadzić Done List i zapisywać to, co udało Ci się zrobić. To pomoże Ci dostrzec własny wysiłek i zbudować zaufanie do siebie.


Gdy regularnie zapisujesz swoje życie, nie tylko zostawiasz wspomnienia, ale też nadajesz swojemu istnieniu ciepło i wagę. Te z pozoru nieistotne codzienne chwile krok po kroku kształtują to, kim jesteś. Im lepiej widzisz swój wysiłek, upodobania, emocje i rozwój, tym mocniej czujesz własną wartość – a bierze się ona z tego, że kochasz życie, rozumiesz siebie, angażujesz się we własne życie i wkładasz w nie każdą odrobinę wysiłku.






undefined






Dbanie o siebieDziennik i psychologia Pisanie dziennikaJak przestać się porównywaćCzym jest poczucie własnej wartości