Co Robić Z Lękiem? 7 Pytań Do Dziennika, Które Pomogą Ci Odzyskać Wewnętrzny Spokój
Co robić, gdy dopada Cię lęk? Jedni idą poćwiczyć, inni próbują głęboko oddychać. A Ty możesz też zapisać wszystkie chaotyczne myśli, które bez przerwy krążą Ci po głowie.
Pisanie dziennika może nie sprawi, że problem od razu zniknie, ale pomoże Ci wyrwać się z lęków, które rosną z każdą kolejną myślą. Weź głęboki oddech, wycisz się i szczerze porozmawiaj ze sobą – a niespokojne serce powoli się uspokoi.
W tym artykule najpierw poznamy lęk, a potem krok po kroku nauczysz się, jak za pomocą afirmacji i ćwiczeń w dzienniku koić emocje i mówić do siebie z życzliwością.
Lęk to przyjaciel, który bardzo chce Cię chronić
Czym jest lęk?
Wywodzi się z naszego instynktu przetrwania. W zamierzchłych czasach, gdy człowiekowi groziło niebezpieczeństwo, ciało natychmiast uruchamiało reakcję „walcz lub uciekaj”, by mógł szybko się ratować. Ten system wciąż w nas działa.
Lęk to tak naprawdę ostrzeżenie wysyłane przez mózg, który chce uchronić Cię przed krzywdą: „Coś jest bardzo nie tak, zrób coś szybko albo uciekaj!”.
Tyle że ten alarm bywa przewrażliwiony. Kontakty z ludźmi, stres w pracy, niepewność przyszłości – wszystko to może sprawić, że będzie dzwonił bez przerwy. Ale warto pamiętać, że to nie wróg, tylko przyjaciel, który bardzo chce nas chronić.
Gdy to zrozumiemy, ostre napięcie w środku trochę łagodnieje.
Zamiast walczyć z emocjami, zaczynamy patrzeć na nie z łagodnym zrozumieniem: „Czuję lęk, bo chcę się chronić”.
Dlaczego pisanie dziennika łagodzi lęk?
Gdy czujesz silną presję, czy myśli w Twojej głowie kręcą się bez końca? Wciąż od nowa: „Co robić? Dlaczego tak jest? Może coś zrobić?” – i im dłużej myślisz, tym bardziej jesteś podenerwowany.
Jeśli wtedy otworzysz dziennik i wylejesz z siebie wszystkie myśli, sytuacja zrobi się dużo jaśniejsza. Zrozumiesz, „czego tak naprawdę się boisz”, „co możesz zrobić” i „jaki jest najgorszy scenariusz”.
Często lęk nie dotyczy jakiejś konkretnej sprawy, tylko jest trudnym do nazwania niepokojem. A ponieważ jest tak mglisty, nawet jeśli chcesz poczuć się lepiej, nie wiesz, jak sobie pomóc.
Ale gdy zamieniasz uczucia w słowa i zaczynasz pytać siebie:
„Czym się martwię?”
„Skoro tak bardzo mi zależy, co jest dla mnie takie ważne?”
„Co mogę zrobić już teraz? Choćby odrobinę?”
– mgła nad drogą powoli się rozwiewa.
A do tego lęk najchętniej podsuwa nam kolejne „scenki” w głowie. Gdy zaczynasz pisać, możesz zatrzymać katastroficzne myśli, które z każdą chwilą stają się straszniejsze, i wrócić do realnego świata.
Nie wiesz, o czym pisać? Możesz zacząć tak
Pierwsza trudność, na jaką trafia wiele osób przy pisaniu dziennika, to brak pomysłu, o czym pisać.
Nic nie szkodzi – wszystko już dla Ciebie przygotowaliśmy. Wybierz kilka z poniższych zdań i zacznij pisać:
Dziś czuję lęk, ponieważ ……
(pomaga ustalić, skąd właściwie bierze się lęk – zamiast tylko czuć niepokój, którego nie potrafisz nazwać)
Najbardziej martwię się teraz tym, że …… Czy to naprawdę się wydarzy?
(pomaga odróżnić „prawdziwe” zmartwienia od „wyobrażonego” najczarniejszego scenariusza)
Co mogę teraz zrobić?
(spróbuj znaleźć to, co możesz zrobić już teraz, i powoli odzyskać kontrolę)
Jeśli problemu nie da się od razu rozwiązać, co mogę zrobić, żeby poczuć się choć trochę lepiej?
(nie każdy problem da się rozwiązać od ręki, ale możesz najpierw zadbać o siebie i zebrać siły, by się z nim zmierzyć)
Jakie słowa otuchy mogę sobie powiedzieć, gdy czuję lęk?
(pomagają ustabilizować emocje i przypominają, że jesteś wspaniały i potrafisz iść dalej krok po kroku)
Gdyby to przydarzyło się mojemu przyjacielowi, jak bym go pocieszył? Co bym mu doradził?
(dla siebie zawsze jesteśmy szczególnie surowi – spójrz na sytuację oczami przyjaciela, a może zobaczysz ją inaczej)
Wyobraź sobie miejsce, w którym czujesz się zrelaksowany. Jak ono wygląda? Co widzisz, co słyszysz?
(to psychologiczna technika relaksacyjnej wizualizacji – nawet jeśli nie możesz zmienić otoczenia, wyobraźnia pozwala stworzyć bezpieczną przestrzeń w sobie)
Słowo po słowie uspokajaj małą burzę w sercu
W chwilach lęku pisanie dziennika jest sposobem, by „zobaczyć siebie, zrozumieć siebie i zatroszczyć się o siebie”.
Dzięki powyższym zdaniom możesz – jak przy obieraniu cebuli – powoli zdejmować kolejne warstwy emocji i zobaczyć zagubienie i strach ukryte głęboko w sercu. Gdy już je zobaczysz, możesz je ukoić.
Zapisz to, co Cię niepokoi, i spróbuj rozróżnić: czy to „prawdziwy problem”, czy „wyobrażony najczarniejszy scenariusz”? Potem zapytaj siebie: co mogę teraz zrobić?
Gdy głowa nie chce się zatrzymać, zamiast zmuszać się, by nie myśleć, pomyśl o czymś innym – wyobraź sobie obraz, przy którym czujesz się bezpiecznie, i łagodnie przenieś tam uwagę.
Te małe ćwiczenia w pisaniu pomogą Ci krok po kroku odzyskać kontrolę i ukoić niepokój w sercu.
