Haak Je Steeds Af Met Je Dagboek? Zo Maak Je Er Op Een Zachte Manier Een Gewoonte Van
Veel mensen kennen het wel: vol enthousiasme begin je aan een dagboek, maar binnen een week ben je alweer gestopt.
Misschien heb jij je ook al zo vaak voorgenomen om opnieuw te beginnen, en gaf je het toch steeds weer op, om allerlei redenen. Geeft niks. Wil je er een gewoonte van maken, dan helpt dit artikel je misschien om de oorzaak aan te pakken.
Laten we eerst samen kijken naar de meest voorkomende struikelblokken. Welke herken jij?
Waarom hou je het nooit lang vol? Veelvoorkomende struikelblokken
Je weet niet wat je moet schrijven
Je hebt het te druk
Je schrijft alleen als je je rot voelt
Veel mensen schrijven alleen in hun dagboek als ze in een dip zitten. Na verloop van tijd wordt het dagboek een vuilnisbak voor emoties en voelt elk bericht zwaarder. Als er geen ruimte is voor reflectie of een uitweg, en je alleen maar je frustraties spuit, wordt je dagboek een echokamer voor negatieve gevoelens.
Je bent een tikkeltje (lees: enorm) perfectionistisch
Je kiest het perfecte schrift, de perfecte pen, de perfecte stickers en ontwerpt zelfs de lay-out vooraf, en voor je ook maar één woord hebt geschreven, is je energie al op. Begin je eindelijk, dan stoort een doorhaling je zo dat je na een paar regels de hele pagina eruit scheurt. Je dagboek wordt steeds dunner, maar er staat nauwelijks iets echts in. Hoe langer je ernaar kijkt, hoe meer het je ergert, tot je het in een la stopt en doet alsof je nooit begonnen bent.
Te veel ritueel, en dus stel je het uit
Het liefst schrijf je op een rustige avond, met een lekker kopje thee, in een comfortabele pyjama, aan een opgeruimd bureau en met je favoriete pen… Maar hoe meer voorwaarden, hoe minder vaak je echt schrijft. We blijven wachten op dat “perfecte” moment, maar hoe vaak is iets in het leven nou precies perfect? Dus stel je het steeds weer uit, tot zelfs het openslaan van je dagboek al vermoeiend voelt.
Je voelt er niets bij en vindt het zinloos
Je maakt je te veel zorgen over je schrijfstijl en durft niet zomaar wat op te schrijven
Je bent bang dat iemand anders het leest en durft niet eerlijk te schrijven
Oplossingen op maat, zodat dagboekschrijven vanzelf een gewoonte wordt
Weet je niet wat je moet schrijven? Begin bij de details, dan wordt je leven helderder
Neem slapen: schrijf niet alleen “vandaag heb ik geslapen”, maar noteer “hoe laat ging ik gisteren naar bed? Hoe heb ik geslapen? Waardoor ging ik vroeg slapen of bleef ik juist laat op? Wat heb ik gedroomd?” Zulke details maken je aantekeningen niet alleen betekenisvoller, maar helpen je ook je ritme en gewoonten beter te leren kennen.
Zo kun je ook over gamen, series kijken, eten of uitstapjes meer opschrijven wat het waard is om nog eens terug te lezen, zoals: “Hoe ver ben ik in het verhaal? Welke dialogen raakten me? Wat heb ik vandaag voor bijzonders gegeten? Welke nieuwe ervaring heeft deze reis me gebracht?”
Door zulke kleine maar echte aantekeningen ontdek je langzaam dat elke dag eigenlijk heel rijk is. Of je beseft dat je niet afgestompt wilt leven, en gaat iets veranderen.
Lees ook: Hoe schrijf je een dagboek? 9 ideeën om je schrijfblokkade te doorbreken!
Lees ook: Waarover kun je in je dagboek schrijven? 8 praktische en leuke ideeën voor jou
Te druk? Vind een prettig ritme en zet jezelf eens op de eerste plaats
Zodra het druk wordt, denk je: ach, morgen schrijven is ook prima. Werk gaat voor, berichten van vrienden moeten beantwoord worden, de was moet ook nog… En je dagboek schuift steeds naar achteren.
Er zijn zoveel dingen die “moeten”, dat er voor de dingen die je “wilt” maar weinig tijd overblijft. We zetten ons dagboek vaak helemaal onderaan de lijst, en eigenlijk zet je daarmee ook jezelf achteraan. Want je dagboek schrijf je voor jezelf, niet om een taak af te vinken of om iemand te plezieren.
Je hoeft niet elke dag te schrijven. Zoek een ritme dat prettig voelt, misschien twee of drie keer per week. Het belangrijkste is: zet jezelf op de eerste plaats wanneer je dat nodig hebt.
Schrijf je alleen als je je rot voelt? Juist als je je goed voelt, is het de moeite waard
Als je je rot voelt, kun je je emoties kwijt in je dagboek; maar als je je goed voelt, is het eigenlijk nog meer de moeite waard om het op te schrijven. Zo zie je, als je terugkijkt, het complete plaatje van je leven.
Als je alleen de pijnlijke momenten bewaart, krijg je op den duur misschien het idee dat “ik alleen maar zit te klagen”, en ga je jezelf nog meer afwijzen. Maar in werkelijkheid zijn er in je dagen ook veel kleine geluksmomenten; ze zijn alleen nooit opgeschreven.
Bewaar het bewijs van je geluk! Als je toekomstige ik terugbladert, voel je dat geluk opnieuw.
Lees ook: Hoe schrijf je een dankbaarheidsdagboek? Een zachte pauze voor meer geluk en veerkracht
Een tikkeltje (lees: enorm) perfectionistisch? Probeer een digitaal dagboek
Als je voordat je begint al zoveel tijd steekt in het kiezen van een planner, pennen, stickers en washitape, en in het bedenken van de lay-out, wordt het juist heel moeilijk om te beginnen.
Probeer dan eens een digitaal dagboek! Het is flexibel en handig: je hoeft je geen zorgen te maken over doorhalingen of uitgescheurde pagina’s, en je hoeft ook niet te puzzelen op de lay-out. Zoek je een dagboek-app met veel mooie lettertypes en stickers? Dan raad ik je Hearty Journal aan.
Te veel ritueel, en dus stel je het uit? Gebruik losse momentjes om alvast ideeën te noteren
Er zitten heel wat losse momentjes in ons leven: in de rij staan, op je eten wachten, op de bus wachten, onderweg naar je werk… Gebruik die korte momenten om je dagboek-app te openen en even een ingeving, een gevoel of iets kleins van die dag op te schrijven. Ook al zijn het maar een of twee zinnen. Zo weet je, als je echt gaat schrijven, meteen waar je kunt beginnen.
Door losse momentjes slim te gebruiken, wordt schrijven vanzelfsprekend en ontspannen, stel je minder uit en blijf je het volhouden.
Na een tijdje vind je het zinloos? Kijk eerst waarom je schrijft
Denk eerst even na: waarom wil je eigenlijk een dagboek bijhouden? Sommige mensen willen zichzelf beter leren kennen, anderen willen meer structuur in hun leven, en weer anderen willen gewoon herinneringen bewaren, dingen vasthouden die de tijd niet mag meenemen.
Dat je op het idee kwam om een dagboek bij te houden, heeft vast een reden. Misschien wil je iets veranderen, of misschien is het iets anders. Als je weet waarom je schrijft, is niets van wat je vastlegt zinloos.
Je kunt die reden ook als je eerste dagboekbericht opschrijven, als motivatie om door te gaan.
Maak je je te veel zorgen over je schrijfstijl? Je voert een gesprek, je schrijft geen opstel
Stel je voor dat je dagboek een persoon is en dat je hardop tegen jezelf praat, in plaats van een formeel stuk te schrijven. Je dagboek schrijf je precies zoals jij wilt. Alles hoeft niet rozengeur en maneschijn te zijn, je hoeft geen imago op te houden, en dingen schrijven die alleen jij begrijpt mag ook.
Bang dat iemand stiekem meeleest? Probeer een digitaal dagboek met slot
Veel dagboek-apps hebben een wachtwoordslot. Zo kun je met een gerust hart je echte gedachten en gevoelens opschrijven, zonder je zorgen te maken over je privacy, en onbezorgd genieten van het schrijven.
Elk woord dat je opschrijft, is een vorm van zachtheid
Als het over dagboekschrijven gaat, is er altijd een beetje touwtrekken tussen ideaal en werkelijkheid. Misschien ben je ooit begonnen, maar ging het steeds met horten en stoten; misschien denk je dat je het nooit volhoudt. Maar een gewoonte bouw je niet in één keer op. Geef jezelf wat tijd, dan is het helemaal niet zo ver weg.
Elk dagboekbericht dat je schrijft, hoe lang of kort ook en hoe je je op dat moment ook voelde, is een klein bewijs dat je jezelf ergens doorheen hebt geholpen. De momenten waarop je even stilstond om iets op te schrijven, worden later stilletjes een zachte herinnering aan jezelf.
Waarom noem ik het zachtheid? Omdat je die gevoelens laat zien, in plaats van te doen alsof er niets aan de hand is. Je verwijt jezelf niet dat je zo voelt, en je dwingt jezelf ook niet om het meteen op een rij te hebben. Je staat jezelf gewoon eerlijk toe dat het “zo mag zijn”.
Dus ook al schrijf je alleen maar “ik baal ik baal ik baal!”, dan is dat precies wat je op dat moment het hardst nodig hebt. En die ogenschijnlijk rommelige zinnen worden later misschien het begin van jezelf begrijpen en jezelf omarmen.
Geef jezelf wat tijd, en geef je dagboek wat ruimte. Want elke letter waarmee je eerlijk bent tegenover jezelf, is op zich al een zachte oefening.
